به گزارش خبرنگار میراث‌آریا، علیرضا ایزدی عصر امروز سه‌شنبه پنجم آبان‌ماه در نشست تخصصی «از هیروشیما تا میناب؛ عدالت، حافظه و مسئولیت بین‌المللی در قبال جنایات جنگی» که در سالن فجر وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی برگزار شد، با اشاره به تجربه جنگ ۱۲ روزه و شرایط سخت اخیر کشور اظهار کرد: در جریان این رخدادها، تجربیات تلخی پشت سر گذاشته شد، با این حال صیانت از آثار و میراث تاریخی کشور در آن شرایط به‌خوبی انجام شد.
وی در ادامه با تبیین پیوند راهبردی میان «حافظه تاریخی»، «هویت ملی» و «عدالت بین‌المللی»، بر اهمیت حفظ و انتقال تجربه‌های جنگی به نسل‌های آینده تاکید کرد و افزود: حوادثی نظیر فاجعه میناب اگرچه امروز در حافظه جمعی ما به‌مثابه رویدادی دردناک ثبت شده است، اما این ظرفیت را دارد که از سطح یک خاطره تلخ و فراموش‌شدنی فراتر رود و به یک روایت جهانی، ماندگار و اثرگذار در حوزه دیپلماسی حافظه و مسئولیت بین‌المللی تبدیل شود.
رئیس مرکز ثبت، حفظ و احیای میراث‌فرهنگی و طبیعی با ابراز نگرانی از روند فراموشی و گسست بین‌نسلی در حوزه حافظه جنگ تصریح کرد: ما با مسئله‌ای جدی در حوزه هویت و حافظه تاریخی مواجه هستیم. روایت‌گری مستمر و انتقال بین‌نسلی، اصلی‌ترین ابزار حفاظتی ماست، اما متاسفانه در این عرصه دچار ضعف و عدم پیوستگی شده‌ایم، به‌گونه‌ای که امروز بسیاری از فرزندان این سرزمین با مفاهیم و وقایع بنیادین دوران جنگ ناآشنا هستند.
ایزدی با اشاره به تجربه‌ای تلخ در یکی از روستاهای کرمانشاه گفت: این روستا جایی است که آثار بمب‌های شیمیایی پس از چهار دهه همچنان بر سلامت نوزادان متولدشده در آن منطقه اثر می‌گذارد. این واقعیت نشان می‌دهد که پیامدهای جنگ محدود به زمان وقوع آن نیست و در قالب حافظه زیسته، بدن‌ها و نسل‌ها تداوم می‌یابد، از این‌رو ثبت، مستندسازی و روایت علمی این تجربه‌ها یک ضرورت راهبردی است.
وی شرط ماندگاری خاطره جمعی را «پیوستگی روایت» دانست و خاطرنشان کرد: برای ماندگار شدن یک خاطره جمعی، حتما باید عنصر پیوستگی را در نظر بگیریم. اگر امروز درباره میناب سخن بگوییم و فردا آن را رها کنیم، قطعا گرفتار فراموشی خواهیم شد. ما نیازمند همبستگی همگانی، اجماع نهادی و برنامه‌ای بلندمدت هستیم تا این وقایع به‌شکلی اصیل، مستند و ماندگار در حافظه تاریخی ملی و جهانی ثبت شود.
انتهای پیام/
نظر شما